Şöyle bir şey duydum The Majestic Song’da; “With a thought you could change what you’ve never really known” İnsanın hayatının kafasının içinde küçücük bir şeyin yer değiştirmesiyle önünde açılıveren kapılardan haberdarım. Bana o kapıları hatırlattı bu cümle. Havasız bir odanın içinde oturup kalmış, o odadan ibaret sanırken hayatı, bir şey olur, bir kapı sana kendini belli eder. Bak, der, ben buradayım, beni açabilirsin. Belki kapı hep oradadır ve sen onu birden fark ediyorsundur. Belki de kapı hiç orada olmamıştır ve sen orada bir kapı var ediyorsundur.
Ama bazı şeyler hiç değişmiyor yine de. İnsan acısına zincirlenmiş gibi görünen bir dünyada yaşıyoruz. Belki de mesele dünyayı tamamen değiştirmek değil; insanın, o dünyanın içinde başka bir ihtimali görebilmeyi başarabilmesi.
Oralarda biraz kafam karışıyor. Çünkü insan durduk yere şeyler yapabilen biri. Olmayan şeyleri olduran becerileri var insanın.
Kafanın içinde bir şey durduk yere yer değiştiriyor. Hepsi bu. Yeni bir fikrin dünyaya gelmesi için bu yeterli. Yeni bir olasılığın görünür olması.
Seni de görüyorum, kendine ne yaptığını da. Sana duvar olduğumu da…