yeni zamanlar

Çıkıp gelip oturdun yanıma.. sanki

uzak bir yıldızdan..parıldıyarak..
ve hiç yoktan ..

çok beklenen bir haber gibi..
Sanmıyordum kesilecegimi bir daha yerden..
oyle (b)akıyordum zamana, mutlu..

Gecmişle tüm bağlarımı, bağlanmayacak kadar bir daha, güdük bırakarak koparttım..

attım..

Sonra..

Büyük adimlar attım.. düş labirentine ayaklarım ıslak..
içime dağılan mürekkep gibi dumanlı bir morluk hissi ..

koca dağlar gibi güvenerek arkanda....fikrime dağılan kokuna...

sevincime kırmızı boyalar çalan, yeşil gözlerinin serinliği..

icimi en buz yerinden ısıtan...

sessizliğime aldırma sen!

oysaki ben...

kelimeleri bırakıp seni yaşıyorum..